Κυριακή, 28 Ιουλίου 2013

Περιήγηση στις «αετοφωλιές» της Πίνδου

Στα πανέρμορφα δίδυμα κεφαλοχώρια Συρράκο και Καλλαρύτες

Ένα θαύμα που δημιούργησαν σε αγαστή -από τις ελάχιστες φορές- συνεργασία φύση και άνθρωποι, αποκαλύπτει ο απότομος βράχος του Άη-Γιώργη, στον στενό και ανηφορικό δρόμο από τα Γιάννενα για τις νότιες κορυφές της Πίνδου. Είναι τα δίδυμα κεφαλοχώρια, το Συρράκκο και οι Καλλαρύτες, κτισμένα σε υψόμετρο 1.200 μέτρων στις πλαγιές του όρους Περιστέρι. Στον γκρεμό, στα δεξιά του δρόμου, η Ιερά Μονή Κηπίνας «κολημμένη» -θαρρείς- στη βραχώδη ορθοπλαγιά, είναι ένα απρόσμενο ξάφνιασμα, καθώς από μακριά μοιάζει με περιστεριώνα.Η ιστορική Ιερά Μονή Κηπίνας, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, είναι από τα πιο γραφικά μοναστήρια της Ελλάδας. Κτίστηκε από μοναχούς το 1212 στην εσοχή απόκρημνου βράχου. Η ξύλινη κινητή γέφυρα που βρίσκεται στην είσοδο του Μοναστηριού, παραπέμπει στην εποχή της Τουρκοκρατίας, καθώς για λόγους ασφαλείας, με τη βοήθεια μηχανισμού και μιας αλυσίδας, μαζευόταν και έκανε απροσπέλαστο τον ιερό τόπο. Το καθολικό της μονής είναι μια μικρή μονόκλιτη βασιλική, με την οροφή πάνω στους βράχους. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο κοσμούσαν εικόνες του Χριστού, της Παναγίας και αγίων, όμως το 1997 το Μοναστήρι έγινε στόχος ιερόσυλων, λεηλατήθηκε και έως σήμερα οι θησαυροί του, οι εικόνες, τα αρχεία, δεν έχουν βρεθεί. Μέσα στα βράχια, υπάρχουν δύο κελιά και το αρχονταρίκι, ενώ από τον χώρο πριν τον ναό, μία ξύλινη πόρτα οδηγεί σε μικρό σπήλαιο, το οποίο εξερευνήθηκε το 1956, αλλά δεν είναι προσιτό στον επισκέπτη.Κατά την παράδοση, η Μονή Κηπίνας έπαιξε σημαντικό ρόλο, ως κρυφό σχολείο επί Τουρκοκρατίας, χρησιμοποιήθηκε ως φρούριο λόγω της δυσπρόσιτης θέσης της, ενώ στην απελευθέρωση της Ηπείρου (1912-13), λέγεται πως την νύχτα μεταφέρονταν εκεί κρυφά τα όπλα από το «Ελληνικό» και στοιβάζονταν σε κρύπτες. Σήμερα, μία κρύπτη είναι ορατή.

Πάνω στους βράχους

Τα δύο κεφαλοχώρια κρατιούνται πάνω σε βράχους. Τα χωρίζει το φαράγγι του Χρούσια και αντικρίζουν τα Τζουμέρκα. Τα σπίτια τους στριμώχνονται το ένα πλάι στο άλλο και μοιάζουν να ισορροπούν επικίνδυνα, πάνω στις ιλιγγιώδεις πλαγιές.Πετρόχτιστα παραδοσιακά γεφύρια, καλοφτιαγμένα λιθόστρωτα καλντερίμια, εντυπωσιακά διώροφα και τριώροφα αρχοντικά, τόξα και καμάρες, όμορφες εκκλησιές, πέτρινες βρύσες, αναπαλαιωμένοι ξενώνες, παραδοσιακές φιλόξενες ταβέρνες και λαογραφικά μουσεία δημιουργούν μια μοναδική ατμόσφαιρα για τον επισκέπτη.Συρράκο: Το χωριό των «ραφτάδων» Τα ανθρώπινα χέρια ένωσαν τις ρεματιές της Γκρούνα Μάρε και της Βάλεα Μάρε, με δύο πέτρινα γεφύρια που οδηγούν στο χωριό. Οι τοξωτές καμάρες των γεφυριών, η πελεκητή πέτρα για το οδόστρωμα και τα πεζούλια δίνουν μία πρώτη γεύση για το αρχιτεκτονικό αριστούργημα του οικισμού. Ανάμεσα στα δύο γεφύρια υπάρχει μία πηγή και δίπλα στο ένα από τα δύο οι Συρρακιώτες ξανάχτισαν τον νερόμυλο, που λειτουργούσε με τα νερά του Βάλεα Μάρε.Στην είσοδο του χωριού βρίσκονται πινακίδες, που κατευθύνουν τον επισκέπτη.«Όλοι έχουμε από μια γκλίτσα, έτσι μας έμαθαν, αυτό βρήκαμε. Είναι η παράδοση.Βλέπεις, όλα τα καλντερίμια, είτε ανηφορικά, είτε κατηφορικά, είναι λιθόκτιστα.Η γκλίτσα μάς βοηθά στο περπάτημα» λέει ο Συρρακιώτης Γιάννης Γκαρτζονίκας, εξηγώντας τον λόγο για τον οποίο η γκλίτσα είναι τόσο δημοφιλής στο χωριό από νέους, γέρους και παιδιά.Στα δύο «χαγιάτια», που κάποτε γινόταν μεγάλη αγορά, το Αθηναικό Πρακτορείο Ειδήσεων,συναντά τους ηλικιωμένους Συρρακιώτες να κουβεντιάζουν και να αναπολούν.«Ο κόσμος πάντα ασχολείτο με την κτηνοτροφία. Εδώ δεν ευδοκιμούσε κάτι άλλο» λέει ο κ. Γκαρτζονίκας. Όμως, όπως προσθέτει, η οικονομία του χωριού άνθισε επειδή οι Συρρακιώτες ήταν εφευρετικοί και εξελίχθηκαν σε σπουδαίους «ραφτάδες», που τον 18ο και τον 19ο αιώνα κατέκτησαν τις αγορές της Μεσογείου.«Είχαν πρόβατα και γίδια, όμως παράλληλα ασχολήθηκαν με τον εμπόριο.Επεξεργάστηκαν τα μαλλιά των προβάτων, πήγαν στη Μάλτα, την Ιταλίαμ την Ευρώπη γενικότερα. Άρχισαν να φτιάχνουν υφάσματα, σακάκια, παντελόνια και κάπες για τον στρατό και τους ναυτικούς. Λέγεται πως Συρρακιώτες έφτιαξαν 25.000 κάπες για τον στρατό του Ναπολέοντα.Έως το 1821, οπότε το Συρράκο επαναστάτησε με προτροπή του Ι. Κωλέτη, το χωριό αριθμούσε 4.000 κατοίκους. Ο Χουρσίτ Πασάς το έκαψε. Όπως γράφει ο Κ.Κρυστάλλης, 70 χρόνια αργότερα «οι Συρρακιώτες σκορπίστηκαν στους πέντε ανέμους». Το 1823 άρχισαν να επιστρέφουν και τα πρώτα αρχοντικά ξανακτίσθηκαν το 1845. Η μεγάλη ανοικοδόμηση έγινε το 1870, όταν άρχισαν και πάλι να ταξιδεύουν, αυτή την φορά στην Οδησσό και το Παλέρμο.Οι περισσότεροι, στην μεταξύ τους κουβέντα χρησιμοποιούν τη ντοπιολαλιά τους, τα βλάχικα. Πρόκειται για λατινογενές τοπικό ιδίωμα, κατάλοιπο της ρωμαϊκής κατάκτησης, το οποίο χρησιμοποιούσαν και άλλοι πληθυσμοί στα Βαλκάνια. Γι αυτό τα τοπωνύμια φέρουν ανάλογα ονόματα.Αριστερά, το ανηφορικό μονοπάτι οδηγεί στα Μουσεία και το Ηρώο. Το καλοστρωμένο καλντερίμι οδηγεί μέσα στον οικισμό «Γκούρα», την κεντρική αγορά του χωριού.«Γκούρα», στα βλάχικα σημαίνει στόμα. Στην πλατεία, βρίσκεται η μεγαλόπρεπη εκκλησία του πολιούχου των Συρρακιωτών, του Αγίου Νικολάου, με το επιβλητικό καμπαναριό. Δύο θεόρατα πλατάνια και μπόλικα καταστήματα προϊδεάζουν τον ταξιδιώτη ότι πρόκειται για κεφαλοχώρι.Το Συρράκο είναι γενέτειρα μεγάλων προσωπικοτήτων, του πρώτου κοινοβουλευτικού πρωθυπουργού της Ελλάδας, Ιωάννη Κωλέτη, του ποιητή και αγωνιστή, Γεωργίου Ζαλοκώστα, καθώς και «του τραγουδιστή του χωριού και της στάνης» και ποιητή-πεζογράφου Κώστα Κρυστάλλη.Το Συράκο διατηρεί την ομορφιά και την γοητεία του όλες τις εποχές του χρόνου.

Καλλαρύτες: Το χωριό των αργυροχρυσοχόων 
Στην πλαγιά, αντικριστά από το Συρράκο, απλώνονται οι Καλλαρύτες. Είναι παραδοσιακό χωριό με φαρδιά καλόστρωτα καλντερίμια, θαυμαστά αρχοντικά, πολλά νερά, υπέροχη κεντρική πλατεία με πολλά ξεχωριστά μαγαζιά και κυρίως, τον περίτεχνο και μεγαλόπρεπο ναό του Αγίου Νικολάου.Σε κάθε σπίτι υπάρχουν εντοιχισμένες πλάκες με χαραγμένα ή ανάγλυφα γράμματα και αριθμούς, που μαρτυρούν την ημερομηνία και το έτος, που κτίστηκε το καθένα.Σε πολλές περιπτώσεις αναγράφεται και το όνομα του ιδιοκτήτη του σπιτιού. Οι αυλόπορτες είναι έργα τέχνης.Όλα τα σπίτια χαρακτηρίζονται από κομψότητα και αρχτεκτονική προσαρμογή στις κλιματολογικές συνθήκες. Η εξωτερική όψη είναι λιτή με λαξευτή τοιχοποιία. Η επίσκεψη στο λαογραφικό Μουσείο, το οποίο βρίσκεται στην κεντρική πλατεία, είναι γνωριμία με την ζωή των Καλλαρυτινών, τους περασμένους αιώνες, την ανθηρή οικονομία του τόπου, τα αριστουργήματα της καλλαρύτικης τέχνης, την καθημερινότητα των ντόπιων.Πρόκειται για ένα από τα χωριά της Ηπείρου που ήκμασε ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, λόγω της ενασχόλησης των ανθρώπων με την αργυροχρυσοχοΐα και το εμπόριο.

Χωριό του BVLGARI
Η ιστορία του οίκου BVLGARI ξεκίνησε από τους Καλλαρύτες. Το 1821, η οικογένεια Βούλγαρη εγκαταλείπει το χωριό, λόγω της καταστροφής του από τους Τούρκους και εγκαθίσταται στην Παραμυθιά Θεσπρωτίας. Ένα από τα έντεκα παιδιά της οικογένειας, ο Σωτήρης Βούλγαρης, επηρεασμένος από τον παππού και τον πατέρα του, που ζούσαν από την τέχνη της αργυροχρυσοχοΐας, αποφασίζει να αφήσει πίσω του την Ήπειρο, για να αναζητήσει την τύχη του στην Ιταλία.τη Ρώμη, και συγκεκριμένα στην οδό Via dei Condotti, το έτος 1884, ο Σωτήρης Βούλγαρης στα 24 του χρόνια, ανοίγει το πρώτο κατάστημα BVLGARI με τη βοήθεια συνεταίρου. «Παντρεύοντας» τις δικές του καταβολές αργυροχρυσοχοΐας με τα ιταλικά δεδομένα γίνεται γρήγορα δημοφιλής στους κοσμικούς κύκλους.Το 1905 και η έδρα της επιχείρησής του μεταφέρεται στην Via dei Condotti, όπου δεσπόζει μέχρι σήμερα το ιστορικό κατάστημα. Ακολουθούν υποκαταστήματα σε ολόκληρο τον κόσμο.Τα «δίδυμα» κεφαλοχώρια, χωρίζει το μεγάλο φαράγγι του Χρούσια, εφάμιλλο με εκείνο του Βίκου. Η διαδρομή μέσα στη δύσβατη χαράδρα, διαρκεί μία ώρα και η εμπειρία είναι αλησμόνητη.Κατεβαίνοντας στον Χρούσια, ο επισκέπτης συναντά νερόμυλους και μαντάνια, ενώ η διαδρομή προς τα κάτω απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, γιατί σε πολλά σημεία η ματιά «χάνεται» στη θέα της αβύσσου. Κατηφορίζοντας, μέσα από στενά μονοπάτια που κυριολεκτικά είναι χωμένα μέσα στην οργιώδη βλάστηση και κάτω από θεόρατους βράχους, το τοπίο γίνεται απρόσμενα άγριο και εντυπωσιακό. Μια παλιά σιδερένια γέφυρα οδηγεί στο ποτάμι, τον Καλλαρύτικο. Όταν το μονοπάτι φτάνει στο τέρμα του, μία πέτρινη σκάλα, σηματοδοτεί τη διαδρομή. Σκαμμένη κυριολεκτικά πάνω στο βράχο με αμέτρητα σκαλοπάτια, οδηγεί στα πρώτα σπίτια του χωριού.Η περιήγηση στην περιοχή ανοίγει την όρεξη για φαγητό. Η πρόταση των ντόπιων είναι τσίπουρο με ζυγούρι στην γάστρα, ή προβατίνα στα κάρβουνα.

Τα βατράχια που... ξετρύπωσαν τον Μάριον Κόλα


Πάνοπλοι, άριστα εκπαιδευμένοι και... ανίκητοι! Πρόκειται για τα μέλη μιας από τις πιο μάχιμες μονάδες των Σωμάτων Ασφαλείας, που το όνομά της, όπως και η δράση της, είναι γνωστό σε φίλους και... εχθρούς, της επίλεκτης Μονάδας Υποβρύχιων Αποστολών (ΜΥΑ) του Λιμενικού Σώματος. Οι άντρες της συμμετέχουν στη γιγαντιαία αστυνομική επιχείρηση για τον εντοπισμό και τη σύλληψη των άλλων Αλβανών δραπετών, μετά τον θάνατο του αρχηγού τους Μάριον Κόλα.Η εφημερίδα «Espresso» συνάντησε έναν από τους κομάντος του Λιμενικού, που για ευνόητους λόγους επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του, και μίλησε μαζί του για τη θρυλική μονάδα που είναι πάντα έτοιμη για δράση, για τις επιχειρήσεις που καλούνται να φέρουν εις πέρας και για το πώς νιώθουν κάθε φορά που σημαίνει «red alert».«Η Μονάδα Υποβρύχιων Αποστολών του Λιμενικού απαρτίζεται από βατραχανθρώπους που έχουν τελειώσει με επιτυχία το εξάμηνο σχολείο της Μονάδας Υποβρύχιων Καταστροφών του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού» λέει ο συνομιλητής μας. «Η ΜΥΑ ιδρύθηκε για να επεμβαίνει άμεσα σε περιστατικά όπως ομηρίες σε πλοία, ναυάγια και υποθαλάσσιες έρευνες. Στην αρχή είχε στελεχωθεί από περίπου είκοσι άτομα, αλλά στη συνέχεια διαπιστώθηκε πως ήταν απαραίτητη η ενίσχυσή της. Σήμερα η μονάδα έχει στις τάξεις της περίπου εκατό βατραχανθρώπους που έχουν τελειώσει τη σχολή της ΜΥΚ και εκτελεί αστυνομικής φύσης ειδικές επιχειρήσεις, όπως περιπτώσεις θαλάσσιας τρομοκρατίας, ανίχνευσης και εξουδετέρωσης εκρηκτικών μηχανισμών, έρευνας και διάσωσης».Η ΜΥΑ έχει έντονη δράση στα θαλάσσια σύνορα της χώρας, όπου επεμβαίνει σε υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών, αρχαιοκαπηλίας και φυσικά λαθρομετανάστευσης, όταν το πρόβλημα είναι έντονο. «Βρισκόμαστε στη νοτιοανατολική πύλη της Ευρώπης και εποπτεύουμε χιλιάδες θαλάσσια μίλια, ενώ οι Τούρκοι δουλέμποροι είναι αδίστακτοι και ικανοί για τα πάντα προκειμένου να γλιτώσουν τη σύλληψη» εξηγεί ο κομάντος.Οι υποβρύχιοι καταστροφείς έχουν εκπαιδευτεί τόσο στην Ελλάδα όσο και σε θρυλικές σχολές του εξωτερικού, όπως οι Seals στην Αμερική και SBS στη Βρετανία. Ο συνομιλητής μας λέει χαρακτηριστικά: «Το επίπεδο μαχητικότητας είναι πολύ υψηλό και αδιαμφισβήτητο. Πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας δημιουργήθηκε και η Ομάδα Ειδικών Επεμβάσεων που αποτελείται από στελέχη της ΜΥΑ. Για τη δημιουργία της τέθηκαν αυστηρά κριτήρια και επιλέχθηκαν σαράντα άτομα που κλήθηκαν να περάσουν εξτρά εσωτερική εκπαίδευση δύο μηνών. Η συγκεκριμένη ομάδα απαρτίζεται από υποομάδες κρούσης, ελεύθερων σκοπευτών και πυροτεχνουργών, ενώ ο εξοπλισμός είναι πλήρης εξοπλισμός μάχης.»Ολα τα στελέχη της ΜΥΑ είναι άριστα εκπαιδευμένα και μπορούν να εκτελέσουν επιβιβάσεις σε πλοία ταυτόχρονα από θάλασσα, από ελικόπτερο, με υποβρύχια κίνηση και με αναρρίχηση. Ωστόσο κανείς δεν είναι άτρωτος... Για τον λόγο αυτόν άλλωστε δουλεύουμε πολύ σκληρά, ώστε να είμαστε πάντα εκατό τοις εκατό έτοιμοι για δράση, οποιαδήποτε ώρα και με οποιεσδήποτε συνθήκες».

Κομάντος εν δράσει...
Εκτός από τη συμμετοχή τους στις πολυήμερες έρευνες για τον εντοπισμό και τη σύλληψη των αδίστακτων Αλβανών κακοποιών, οι άντρες της ΜΥΑ έχουν πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες επιχειρήσεις, με τεράστια ποσοστά επιτυχίας. Ωστόσο λίγες από αυτές τις υποθέσεις είδαν το φως της δημοσιότητας.Χαρακτηριστική είναι η καθοριστική συμμετοχή τους στην υπόθεση του πλοίου «Baltic Sky» τον Ιούνιο του 2003. Το πλοίο, που έπλεε με σημαία των νησιών Κομόρες με προορισμό το Σουδάν, περιφερόταν επί μέρες στη Μεσόγειο μεταφέροντας 680 τόνους δυναμίτη και 150.000 πυροκροτητές, ποσότητα εκρηκτικών ικανή να ισοπεδώσει μια ολόκληρη πόλη! Οταν η «πλωτή βόμβα» έδεσε στα ανοιχτά της Αιτωλοακαρνανίας, τα «βατράχια» της ΜΥΑ, που παρακολουθούσαν στενά κάθε κίνηση, ανέλαβαν δράση και χτύπησαν με... ταχύτητα φωτός! Λίγες μόλις ώρες μετά την επέμβασή τους το «Baltic Sky» έδεσε στο λιμάνι του Αστακού, τα εκρηκτικά δεσμεύτηκαν και το πλήρωμα των επτά ατόμων συνελήφθη χωρίς να ανοίξει... ρουθούνι!

Ο Αλβανός Συνήγορος του Πολίτη ζήτησε από τον Ιλίρ Κούπα και τους άλλους δραπέτες να παραδοθούν

Ο Αλβανός Συνήγορος του Πολίτη, Ιγκλι Τοτοζάνι, εξέφρασε την ανησυχία του για την τύχη των Αλβανών δραπετών από τις φυλακές Τρικάλων, ενώ κάλεσε τους φυγάδες να παραδοθούν για να αποφευχθεί η χρήση βίας, που οδήγησε στην απώλεια της ζωής των τριών από αυτών.«Παρά τους λόγους και τις συνθήκες υπό τις οποίες χάθηκαν οι ζωές αυτές ο Συνήγορος του Πολίτη θεωρεί ότι είναι πρωταρχικής σημασίας το δικαίωμα στη ζωή να υπερισχύει του κάθε μέτρου που θα μπορούσε να οδηγήσει στην απώλεια της», δήλωσε, όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.Πρόσθεσε ότι «η παράδοσή τους θα απέφευγε τη χρήση βίας, η οποία αναμφίβολα θα οδηγήσει σε άλλες απώλειες. Την ίδια στιγμή, καλούμε το υπουργείο Εξωτερικών της Αλβανίας να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για την παράδοση των Αλβανών και να εγγυηθεί τη ζωή τους», καταλήγει η δήλωση του κ. Τοτοζάνι.

Στο δάσος έχει βρει καταφύγιο ο Ιλίρ Κούπα

Έκλεψε υπνόσακο από το σπίτι στο Πολύδροσο

Συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό οι έρευνες των αστυνομικών αρχών για το εντοπισμό και τη σύλληψη του 27χρονου Αλβανού δραπέτη των φυλακών Τρικάλων Ιλίρ Κούπα.Οι έρευνες πλέον έχουν επεκταθεί σε μια μεγάλη και εξαιρετικά δύσβατη περιοχή στα όρια των νομών Ιωαννίνων και Θεσπρωτίας. και σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το MEGA, o κακοποιός πιθανότατα έχει βρει καταφύγιο στο δάσος καθώς φέρεται ότι έκλεψε έναν υπνόσακο από το Πολύδροσο.Οι αστυνομικοί που έχουν σχηματίσει ένα κλοιό 20 χιλιομέτρων πιστεύουν ότι ο Κούπα περιμένει να χαλαρώσουν τα μέτρα και να βρει ευκαιρία να περάσει στην Αλβανία.Ο Ιλίρ Κούπα, όπως έχει γίνει γνωστό, έχει μαζί του ένα καλάσνικοφ με διπλή γεμιστήρα, ένα πιστόλι και πιθανόν χειροβομβίδες.

ΔΩΔΩΝΗ και ΕΟΖ

Όσο απομακρύνεται ο άνθρωπος από τη Γη , τόσο μεγαλύτερο ρίσκο αναλαμβάνει!Σε περιόδους οικονομικής κρίσης, αυτοί που αντέχουν περισσότερο είναι οι άνθρωποι, που είναι πιο κοντά, στην Γη, στην Θεά Γη κατά τους Αρχαίους.Στη Γη βρίσκουνε καταφύγιο πάντα και οι άνθρωποι της πόλης ! Αυτό θα συμβεί και τώρα !Αλήθεια πόσο κόσμο μπορούν να σώσουν οι εναπομείναντες αγρότες, κτηνοτρόφοι, ψαράδες ; Και το σπουδαιότερο σε ποια Γη ;Η Γη φεύγει κάτω από τα πόδια μας, χωρίς να το έχουμε πάρει είδηση !Λιμάνια, αεροδρόμια, ολόκληρα εργοστάσια, έφυγαν ! Ακολουθούν τα βοσκοτόπια !Τα «μαύρα κοράκια» με τα γαμψά τους νύχια, κάνουνε κύκλους τώρα , πάνω από την Ήπειρο, φερμάρουνε και βουτάνε ! Πάει η «ΔΩΔΩΝΗ». Αύριο, θα ακολουθήσει το εργοστάσιο της Μεταλλουργικής στο Κεφαλόβρυσο !Και τα χειρότερα δεν τα έχουμε δει ακόμη. Το σενάριο των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ), και των Κέντρων Κράτησης είναι έτοιμο στα συρτάρια τους ! Μια Ειδική Οικονομική Ζώνη θα περιλαμβάνει και ολόκληρα χωριά ! Με τους ανθρώπους μέσα ! Και όλα αυτά με την υποστήριξη δυστυχώς και τοπικών αρχόντων (βλέπε Δήμος Πωγωνίου) !Με την υποστήριξη και του τοπικού τύπου (βλέπε «Πρωινός Λόγος»)!Εμείς λέμε ότι, αν οι αγρότες πρέπει να φωνάξουν μια φορά για να πάρουν τα λεφτά τους από το γάλα, που εδώ και κάτι μήνες έχουν παραδώσει , θα πρέπει να φωνάξουν εκατό φορές, για να μην τους πάρουνε, μέσω των ΕΟΖ, τα βοσκοτόπια τους. Και πολλοί, πάρα πολλοί δεν έχουνε ιδέα περί τίνος πρόκειται !( Ένας από τους βασικούς οργανωτές της χθεσινής μαχητικής συγκέντρωσης διαμαρτυρίας μπροστά από το εργοστάσιο της ΔΩΔΩΝΗΣ δεν ήξερε καν τι σημαίνει ΕΟΖ ! Δεν είχε ακούσει απολύτως τίποτα ο άνθρωπος) !Τίποτα δεν είναι τυχαίο, τα πάντα είναι αλληλένδετα ! Καλλικράτης, Μνημόνιο, ένα, δύο, τρία, ΕΟΖ και για να επανέλθουμε στα δικά μας, η μη πληρωμή των κτηνοτρόφων της Ηπείρου, την στιγμή που υπάρχουν μάλιστα χρήματα, όπως είπε και ο εκπρόσωπος της Εταιρίας, αποβλέπει όχι μόνο στην διάλυση των κτηνοτροφικών μονάδων, στην εξαθλίωση των κτηνοτρόφων σήμερα , στην ταπείνωση τους , αλλά πρώτιστα στην πιο άνετη δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ), στην δημιουργία τεράστιων ιδιωτικών εκτάσεων γης, όπου οι κτηνοτρόφοι από νοικοκυραίοι θα μετατραπούν σε δούλους του κάθε επενδυτή!

Υ.Γ Οι κτηνοτρόφοι μας «απάνω στα ψηλά βουνά » έχουν ακόμα χρόνο για περισυλλογή : - Υπήρχαν μεμονωμένοι άνθρωποι, φορείς, π.χ Πανηπειρωτική, αλλά και κόμματα που είχαν προειδοποιήσει «ότι ο εφιάλτης θα φανεί στο τέλος » ! Εδώ είμαστε τώρα Το τέλος των κτηνοτρόφων της Ελλάδας, αρχίζει από την Ήπειρο. Τεράστια η ευθύνη των κτηνοτρόφων αλλά και όλων των ανθρώπων που ασχολούνται με τα κοινά!

Ομάδα Πρωτοβουλίας ενάντια στην ΕΟΖ

Λήξαν το θέμα της Κενάν Μεσαρέ

Τέλος σε κάθε συζήτηση για ενδεχόμενο νέων βελτιωτικών παρεμβάσεων στην Κενάν Μεσαρέ, έβαλε η δημοτική αρχή κατά τη διάρκεια του Δημοτικού Συμβουλίου της Πέμπτης.Με αφορμή την παρέμβαση του επικεφαλής της Δημοτικής Ριζοσπαστικής Αγωνιστικής Συσπείρωσης Στέφανου Σκοπούλη, ο οποίος έφερε προ ημερησίας διάταξης τη νέα καταγγελία της Επιτροπής κατοίκων, που κάνει λόγο για απαλοιφή στοιχείων από το έργο, όπως για παράδειγμα του σχεδίου οριζοντιογραφίας, τόσο ο αντιδήμαρχος έργων Βασίλης Μασσαλάς, όσο και ο Δήμαρχος Φίλιππος Φίλιος ξεκαθάρισαν πως δεν υπάρχει κανένα ζήτημα με τη νομιμότητα του έργου, ούτε ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα οι καταγγελίες για μεγάλη επικινδυνότητα του συγκεκριμένου οδικού άξονα.Στην παρέμβασή του ο κ. Σκοπούλης χαρακτήρισε τις καταγγελίες σοβαρές και κάλεσε τη δημοτική αρχή να πάρει θέση, ενώ πρόσθεσε: «Όλος ο δρόμος είναι μία καρμανιόλα και η λειτουργία του δε συνάδει με οδικό άξονα μέσα σε κατοικημένη περιοχή».«Είναι άλλο θέμα το αν σήμερα θα σχεδιάζαμε το δρόμο με τον ίδιο τρόπο και άλλο αν η κατασκευή του δρόμου είναι παράνομη», ανέφερε απαντώντας ο κ. Μασσαλάς και έβαλε κατά του κ. Λιβιτσάνου, ο οποίος υπογράφει εκ μέρους των κατοίκων της περιοχής της Κενάν Μεσαρέ τις καταγγελίες.«Ο κ. Λιβιτσάνος λέει ψέματα», είπε εξηγώντας ότι η μελέτη εφαρμόστηκε, περιβαλλοντική αδειοδότηση δε χρειαζόταν, οι ταχύτητες είναι ίδιες με αυτές που αναπτύσσονται σε άλλους δρόμους της πόλης, ενώ τα ατυχήματα έχουν σχεδόν εκμηδενιστεί μετά τις παρεμβάσεις στον κόμβο της Νικοπόλεως.Για ένα χρήσιμο και νόμιμα εκτελεσμένο έργο έκανε λόγο από την πλευρά του ο Δήμαρχος Ιωαννίνων Φίλιππος Φίλιος, ο οποίος ανέφερε ότι δεν υπάρχει ζήτημα για νέα βελτιωτική παρέμβαση, καθώς το υποέργο των 9.000 ευρώ στο οποίο κατέληξε η όλη ιστορία, έχει υλοποιηθεί.Ο κ. Φίλιος άφησε υπόνοιες για συμφέροντα πίσω από τις καταγγελίες και κάλεσε όποιον δημοτικό σύμβουλο επιθυμεί να προσπαθήσει να διασχίσει το συγκεκριμένο δρόμο, καθώς θα διαπιστώσει με τον τρόπο που έχουν ρυθμιστεί οι φωτεινοί σηματοδότες, είναι αδύνατο να υπάρχει διέλευση χωρίς στάσεις και άρα δε μπορούν οι οδηγοί να αναπτύξουν μεγάλες ταχύτητες.

Διευκρινίσεις για ΣΜΑ και λογαριασμούς ΔΕΥΑΙ
Η συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο, στην οποία έδωσε το παρών και ο Ευάγγελος Λάμπρης, που πήρε τη θέση στα έδρανα του αδικοχαμένου Νίκου Μάντη, ξεκίνησε με μία σειρά διευκρινίσεων για το θέμα του Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων, που απασχόλησε το προηγούμενο Δημοτικό Συμβούλιο. Αρχικά ο πρόεδρος του Σώματος Δημήτρης Γιωτίτσας τόνισε πως η λήψη απόφασης ήταν νόμιμη, αν και ο χαρακτήρας της είναι γνωμοδοτικός, ενώ συζήτηση έγινε και για το κατά πόσο τα τοπικά συμβούλια είχαν εκφράσει γνώμη για τη χωροθέτηση του ΣΜΑ.Πρωτοβουλία από το Δήμο για να εκδοθεί εκπτωτική κάρτα διοδίων για τους συχνούς χρήστες της Εγνατίας Οδού, ζήτησε ο δημοτικός σύμβουλος της «Ανεξάρτητης Δημοτικής Πρωτοπορίας» Βασίλης Βλέτσας, με τον Δήμαρχο να σημειώνει ότι και ο ίδιος είναι υπέρ ενός εκπτωτικού κουπονιού, τονίζοντας όμως ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να εφαρμοστεί η χιλιομετρική χρέωση που είναι και το πιο δίκαιο σύστημα.
Τέλος, ο Δήμαρχος Ιωαννίνων Φ. Φίλιος και ο αντιπρόεδρος της ΔΕΥΑΙ Δ. Θεμελής απέδωσαν στο μηχανογραφικό σύστημα το πρόβλημα με τους λανθασμένους λογριασμούς στην δημοτική ενότητα Περάματος, τονίζοντας πως εκτός από υπέρογκες χρεώσεις υπάρχουν και λογαριασμοί υπερβολικά χαμηλοί.Όπως διευκρίνισαν, έχει ήδη δοθεί εντολή και το πρόβλημα αντιμετωπίζεται με την έκδοση νέων λογαριασμών.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ